can':)

sevgilim..

nasıl başlamalıydım ki..nereden başlamalıydım ki..bilemedim şimdi..
galiba sadece "çocuğun" olumsuz durumunda inilmemeliymiş çocukluğuna..bu "çocuk" çok mutlu..ve çocukluğundan geliyor bu mutluluk..
ömrümün en başındaymışsın meğersem..haberim yokmuş..ya da varmış..mutluluk çokta uzak da değilmiş ki..sadece 2 kat aşağımdaymış..aslında mutluluk power rangersımda da değilmiş..onu kiminle paylaştığımda gizliymiş..
neyse sevgilim..ben seni buldum ya sonunda..mutluluğu buldum ya..çokta kurcalamamak lazım bu kavramı..çünkü hayatımdaki karşılığısın artık bu kavramın..soyut olan..ama tamda karşımda..ete kemiğe bürünmüş halisin..
bazen hayatın tersine dönüp olmadığın günlerin mutsuzluğunu görüp..tamda seni kaybettiğimi sandığım yerden yaşamak istiyorum "biz"i..olmadığın günlere acıyarak..7 yaşı(m)ndan bu güne..ama olsun sevgili..şimdi benimlesin ya..bu yeterde artardı bile bana..
iyi ki geldin..
julieninden..
01.30..